Wespazjan Kochowski herbu Nieczuja, wybitny dziejopis polskiego baroku i historiograf królewski Jana III Sobieskiego, opisał w swoim głównym dziele Annalium Poloniae ab obitu Vladislai IV Climacteres wydarzenia ze stycznia 1656 roku w Łańcucie. Praca ta, traktowana do dziś jako jedno z podstawowych źródeł wiedzy o epoce staropolskiej, relacjonuje m.in. zaprzysiężenie konfederacji, wystawianie uniwersałów wzywających do zbrojnego oporu oraz koncentrację sił szlacheckich.
Około 20 stycznia 1656 roku w łańcuckim zamku, w obecności króla Jana II Kazimierza, zawiązana została koronna, generalna konfederacja stanowa. Starostwo określa to wydarzenie jako najważniejszy fakt historyczny w dziejach Łańcuta i przełomowy moment dla przetrwania Rzeczypospolitej w czasie potopu szwedzkiego.
W przytoczonym przez starostwo fragmencie Kochowski opisuje przybycie króla do Łańcuta, publiczne zaprzysiężenie konfederacji oraz mobilizację szlachty: „Powstała zbrojnie szlachta z najdalszych okolic, zaczęły ściągać chorągwie, które nie poddały się Szwedom, zarządzono nowe zaciągi i poczyniono przygotowania niezbędne do rozpoczęcia działań wojennych”.
Prof. Wojciech Krawczuk z Uniwersytetu Jagiellońskiego wraz ze studentami historii wykonał profesjonalną transkrypcję zachowanego aktu konfederacji łańcuckiej. Jej publikacja wraz z opracowaniem naukowym ma być dostępna wkrótce.
Starostwo Powiatowe w Łańcucie ponawia jednocześnie postulat symbolicznego upamiętnienia konfederacji w przestrzeni miejskiej – konkretnie poprzez nadanie nazwy Konfederacji Łańcuckiej 1656 roku jednemu ze skwerów w centrum miasta, licznie odwiedzanemu przez mieszkańców i turystów.
Dodaj komentarz